अहिराणी कविता 

मनी मायना भाऊ,मन्हा बापना साया,

मनी मायले लेवाले उना ....|| 

माले म्हने, चालवं पोरी आमना बरबर,

लि देसू तूले, पोलकं परकर,

पिकी जायेलशे,मोहोर अंबाना,

लागी जायेलशे,तंबू जत्रांना,

     मना मामा लेवाले उना ....|| 

दाखाडसु रामलीला,बसाडसू पायनाम्हान,

वाजाडजो पिपानी,मामींना कानम्हान,

वाक्या लेसू,लछ्या लेसू,लेसू पूतया रुप्याना,

गुईनी जिलबी,गोडीशेव,आँखो चिवडा खासु मजाना,

      मना मामा लेवाले उना ....|| 

हाड्या-चिड्यासनी गर्दीशे धाबावर,

कुल्डया,पापड सुकतस त्यानंवर,

निमना झाडले बांधेलशे,झोका उचाना,

त्यानंवर बसीसन,म्हनजो गाना आखाजीना,

       मना मामा लेवाले उना ....|| 

डोयाम्हान तेल टाकीसन,आजली वाट देखी राह्यनी,

दुधनी साय देखाले, जिवले तरसी ऱ्हायनी,

भलता जीव गुतस तुन्हा मान मामांना,

कारन तुनी माय दोनदा येसना नावं म्हान,मामांना ,

        मना मामा लेवाले उना ....|| 

                        अविकल्प ... 

   मराठी कविता 

मन आनंदी,मन स्वानंदी,मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी,

गीत,भजन,अभंग,ओवी अन रंगते भूपाळी ..... ।।

रुणझुण वाजती पैंजण,बोल बोबडे,लीला अपार,

गाल गुलाबी,चिमुकले नाक,ओल्या पाकळ्यांचा तो स्पर्श,

त्या मिठीत ऊब जशी हिवाळी दुपार,

तिरीप सोनेरी चकाके कोवळी,

       मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी .... ।।

पानांची सळसळ,ओढ्याची खळखळ अन पक्ष्यांची फडफड,

चिवचिवाट खारुताईचा,शर्यत धावण्याची,उंबराचा रंग लाल,

अलगद निळ्या-काळ्या नक्षीदार फुलपाखरांची वरचढ,

हृदयाच्या कोपऱ्यात स्पंदने आगळी,

         मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी .... ।।

नागमोडी वळणावरील,लालचुटुक बहर गुलमोहराचा,

आसमंताला वेडावणारा सुगंध मोगऱ्याचा,

पिवळ्या रानफुलांचा, भरजरी काठ शोभे किनारीचा,

प्रभातीचा सडा केशरी,उजळी रांगोळी,

          मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी .... ।।

सागराच्या लहरी रेशमी,रेशमी लहेका नादाचा,

हेलकाव्याचा झोका मखमली,तुषारीत वाऱ्याचा,

गुपित सांगून जाती,परत फिरती, आनंद सूर मारण्याचा,

थरथरत्या पापण्यांवरती मोती काचेरी ओघळी,

           मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी .... ।।

हितगुज चंद्रासह,कुजबुज ही चांदण्यांची चालती,

डोकावून गेला धूमकेतू,सप्तऋषीं भोवती,

चांदीचा बेगड पसरला, त्या रानमाळावरती,

सप्तसुरांचा इंद्रधनुष्य, धवल क्षितिजावर मावळी,

           मन मंदिरात साऱ्या ऋतूंची मांदियाळी .... ।।

                                    अविकल्प ... 

     Memoires of life 

 पर्यटन अतिशय आनंद देणारा शब्द, ना उद्देश किंवा बहुउद्देशीय प्रवास दोघेही  आहेत.चौकसपणे प्रवास करणारे क्षण नि क्षण निरक्षण करीत अनुभव घेत असतात. पर्यटन वाकचातुर्य, स्वावलंबन,योग्य तडजोड,स्वयंशिस्त,तत्परता,आयोजन शिकवते. शहर व ग्रामीण जीवनातील फरकाचे दर्शन घडविते. निसर्गाशी नाते जुळविते. ऐतिहासिक जगात फिरवून आणते. वैज्ञानिक संशोधनाचे स्वरूप दाखविते. अध्यात्माची ओढ लावते. धाडसी व साहसी प्रवृत्ती वाढवते. पर्यटन कटू,गोड अनुभवाची शिदोरीच आपल्याला बहाल करते.शेवटी काय तर आपल्या संस्कृतीत सांगितल्या प्रमाणे 

"केल्याने देशाटन पंडित, मैत्री,सभेत संचार| 

शाश्र,ग्रंथ विलोकन मनुजा येतसे चातुर्य फार|"

                                 अविकल्प...  

Memoires of life!       

        बालपणाच्या आठवणी हा असा एक अल्बम आहे कि जो जगातील प्रत्येक व्यक्तीच्या जवळ जपलेला

आहे व्यवहारातील जबाबदार्यांच्या बोझ्या खाली माणूस जेव्हा गुदमरतो,कामाने थकतो,चिंतेने व्याकूळ होतो,नितनव्या त्रागाने

त्रासून जातो आणि अश्या वेळी त्याच्या अशांत मनाला हा अल्बम नुसता चाळला जरी तरी तेवढां वेळ सुटकेचा श्वास घेत  येतो

आपल्या आपल्यातच रममाण होतो. त्या आठवणींच्या फोटोकेस मध्ये कटू-गोड कुठलीही आठवण त्याच्या साठी आनंदाचा क्षण घेऊन येते  आठवणीतील प्रसंगात असलेली व्यक्ती तेवढ्या वेळेसाठी त्याच्या समक्ष उभी ठाकते किंवा ते स्थळ तो प्रसंग जिवंत

उभा असतो. एखादया प्रसंगातील वस्तू किंवा भेटवस्तू कालांतराने परत हाताशी लागली तर लगेच डोळे विस्फारून ती व्यक्ती

तिच्या कडे बघत राहते . ती वस्तू त्या व्यक्तीला परत त्या प्रसंगाची आठवण करून देते. बालपणाच्या जगात फिरवून आणते.

आणि हि छोटीशी  स… फ… र  त्या व्यक्ती साठी रोजच्या धकाधकीच्या जिवनात काही क्षण विश्रांतीची,तरतरीची, आनदाची,

असते.